Voetstappen

Ik droomde eens en zie ik liep                                                                                                       aan het strand bij lage tij.                                                                                                                 Ik was daar niet alleen                                                                                                                want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door en                                                                                      maakten een spoor in het zand                                                                                                    van stappen, twee aan twee; de Heer                                                                                          liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop,                                                                      in tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek,
zag ik langs heel de baan, daar waar
het juist het moeilijkst was                                                                                                               maar één paar stappen staan.

Ik zei toen: “Heere, waarom dan toch?”
Juist toen ik U nodig had, juist toen
ik zelf geen uitkomst zag op ‘t zwaarste deel van ‘t pad…

De Heer keek toen vol liefde mij aan
en antwoordde op mijn vragen:
“Mijn lieve kind, toen ‘t zo moeilijk was,                                                                                      toen heb Ik jou gedragen”.

Gedicht van Mary Stevenson
(1922-1966)