Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven. Hd.2:1-4
17.500 Kampeerders bij Opwekking op het Walibiterrein. Op zondagmiddag tijdens de singin zo´n 50.000 mensen. De complete gemeente Dronten en nog wat erbij, qua aantal. Toch eigenlijk wel heel veel….
Bent u er wel eens geweest? Of schiet u op afstand al in de stress bij het woord ‘opwekking’. Roept het mogelijk gedachten op van zweverige types, mensen die het zo zeker weten, wel heel veel ‘halleluja’, altijd maar blij zijn en steeds maar weer de oproep om je leven te veranderen. Ik bespeur binnen onze kerken een wat huiverige opstelling t.o.v. deze conferentie. Het lijkt mij soms zelfs zo dat Lowlands nog meer geaccepteerd wordt dan Opwekking.
Ach, ik snap het ook wel. Het is een wat andere manier van geloofsbeleving dan binnen onze dorpen maar hoe zou het in de tijd van Jezus zijn geweest? Daar hebben ze toch ook echt niet uit het Liedboek, Tussentijds of Evangelische Liedbundel gezongen. Jezus groeide op in de joodse synagogale traditie. En de eerste samenkomsten van de joodse en heidense gemeenten gingen voort op gewoonten en gebruiken uit die tijd. Soms zoekend en tastend zoals in het Nieuwe Testament te lezen is. Het gaat ten diepste ook niet om de vorm, wel om de inhoud.
Daarom, hoe zouden wij reageren wanneer de Geest nu zou worden uitgestort? Compleet met alle tekenen van dien. Hevige windvlaag, vlammen van vuur, vervulling met de Geest, luid sprekend in vreemde talen… Stel je eens voor dat je zondagmorgen in de kerk zit en de Geest zou zich zo manifesteren. Ik denk dat we zeer sceptisch zouden reageren, ‘hoho… gaat dat niet een beetje te snel en kan dat niet wat minder. Is dat niet een beetje overdreven. Laten we het wel rustig houden.’
Ik kan er weinig anders van maken… Gods Geest is zó uitgestort. In alle hevigheid, in enthousiasme met alle tekenen van dien. God is krachtig aanwezig in ieder die gelooft. We hoeven niet met minder te doen wanneer we heel veel meer kunnen ontvangen. Geen Hollandse zuinigheid met de Geest. God schenkt overvloedig, is levensveranderend… Heb jij die Geest al zo ontvangen? Want, wie gelooft in Christus, zijn schuld belijdt, mag de Geest ontvangen (Hd.2:38).
Dat je niet elke dag hieruit leeft, dat is te begrijpen, het leven brengt veel zorg, teleurstelling, verdriet en pijn met zich mee, nóchtans….waaruit leef je? Of waaruit wil je leven? Wat is je basishouding? Wat blijft over wanneer alles wegvalt? Wanneer de reis door de woestijn lang en doods is en het beloofde land ver weg is? Nou..?
De Geest van God is in dit alles bij je. Hij is de Aanwezige, een levende realiteit. Dat geeft een vrijheid van leven ook al ben je gebonden aan de moeiten. En de vreugde die dat geeft, geeft kracht om te leven. Om het op aarde vol te houden. Een vreugde die je kunt beleven in de kerkdienst en bij een paar dagen ‘Opwekking’. Het geeft je een extra steuntje in de rug. Ga het maar eens ervaren!
Gepubliceerd in ‘Het Nieuwe Kerkblad’ mei 2010
