Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, met Christus Jezus zelf als hoeksteen. Ef.2:19 en 20
De discussie is heftig. Niet door elke politicus worden twee paspoorten op prijs gesteld. Een dubbele nationaliteit geeft dubbele loyaliteit en dat kan niet samengaan. Er moet een keuze gemaakt worden. Je bent of Nederlander of je hebt een andere nationaliteit en dus buitenlander. En tegenover buitenlanders wordt dan weer een bepaalde houding ingenomen. Heftige emoties komen bij deze strijd los. Je nationaliteit is meer dan je land van afkomst. Het is vaak je identiteit, het deel uitmaken van een bepaalde groep. Je hoort ergens bij. Je bent er trots op, wanneer ‘we’ goed zijn in sport of in de waterwerken. Twee identiteiten hebben klinkt dan ook wat vreemd. Alsof je jezelf in tweeën moet splitsen en van beide een beetje bent in plaats van één van beiden voluit.
De bijbel schrijft er echter heel anders over. Twee nationaliteiten, twee paspoorten is prima. Dat moet juist! Een christen behoort er zelfs twee te hebben. Zo niet, dan moet je eens gaan nadenken hoe het zit met je identiteit. Naast je aardse paspoort heb je ook een hemels paspoort. Getekend door Christus. Een paspoort wat je niet krijgt doordat je jaren ingeschreven staat in de kerkadministratie, of doordat je trouw je jaarlijkse bijdragen overmaakt of doordat je als kind gedoopt bent. Het is geen automatisme om dit paspoort te krijgen. Het vraagt geloof in Christus. Dat hij stierf voor jou om de verzoening te brengen tussen God en mens. Van nature hoor je niet tot het koninkrijk van God, maar door dit geloof mag je erbij horen. Ben je burger van Gods koninkrijk. Nu al. Je mag nu dat paspoort al hebben en ermee aan de gang gaan.
Je Nederlandse paspoort moet geregeld gezien worden door de autoriteiten om je te identificeren. Om het hemelse paspoort te gebruiken moet je eigen initiatief tonen. Durf ervoor uit te komen dat je christen bent. Dat dát je identiteit is. Dat dát bepaalt hoe je leeft en denkt. En het bepaalt ook hoe je sterft. Bij het sterven heb je aan het Nederlandse paspoort niets meer, enkel het hemelse paspoort wordt dan gevraagd.
Ik hoop dat je deze twee paspoorten in bezit hebt. Ik vraag me af hoe dat met de discuserende politici is…
Gepubliceerd in ‘Het Nieuwe Kerkblad’ maart 2007
