Mensen die omhoog kijken met vlammetjes op hun hoofd. Als kind heb ik dat beeld meegekregen van het Pinksterfeest. Bij Kerst en Pasen kon ik me nog wat voorstellen. Een kind dat wordt geboren en een dood iemand die weer levend wordt. (voor zover je dat als kind kan voorstellen, maar toch…)
Maar wat is nou de Heilige Geest? Een vlammetje, de wind?
Ik ben niet de enige die daar moeite mee heeft. Waar rond Kerst en Pasen de kerk nog wel eens wat voller zit, is dat met Pinksteren niet zo. Maar aan de andere kant, de evangelische groepen, pinksterkerken, die lijken juist alles centraal te stellen rond Pinksteren.
Die zien blijkbaar meer als enkel vlammetjes…
Vervuld met de Heilige Geest, dat gebeurde met de discipelen op het Pinksterfeest. En er gebeurden bijzondere dingen. Ze spraken in alle openheid over het evangelie, genazen mensen, konden woorden uitleggen, profeteerden, kortom hun leven veranderde dóór Gods Geest.
Kent u mensen in uw omgeving die vervuld zijn met de Heilige Geest? Neem eens even de tijd om de gemeente, het dorp langs te gaan. Wat zijn eigenlijk de maatstaven om van een ander te zeggen of die persoon vervuld is van de Heilige Geest?
Elke zondag naar de kerk? Minimaal in twee werkgroepen deelnemen? Beetje hemels kijken? Mensen die met een gemak mooie volzinnen kunnen bidden? De beroepswerkers in de kerk? Die iedereen een kaartje sturen bij ziekte? De organist? De ontwikkelingswerker in het buitenland? Of je iemand mag of niet mag?
Onlangs sprak ik met een aantal mensen hierover. Het was niet eenvoudig om hierop een antwoord te geven. En concreet mensen erbij voorstellen was nog lastiger. Het zou mooi zijn wanneer er een lijstje zou zijn met ijkpunten. Je legt iemand erlangs, even afstrepen en eindresultaat is klaar. Maar God heeft deze methode klaarblijkelijk niet nodig en goed gevonden, anders had hij die wel gegeven.
Laten we kijken naar het bijbelse Pinksteren. Wie wordt daar vervuld met de Heilige Geest? Een paar namen: Petrus: hij was degene die keihard ontkende Jezus te kennen, terwijl hij drie jaar lang zijn leven met Jezus gedeeld had! Tomas: als er één was die twijfelde aan de opstanding van Jezus, dan was hij het wel geweest. Eerst zien en dan geloven… Levi: een oplichter van origine, een verrader door met de bezetter te werken, door iedereen als grote zondaar gezien. Drie namen die waarschijnlijk niet op ons lijstje zouden staan. Afgewezen voor onze toets.
We moeten maar voorzichtig zijn om zo rond te kijken en een ander de maat te nemen. Laten we beginnen met ons zelf. Hoe staat u zelf tegenover de Heilige Geest? Kunt u belijden dat Jezus uw Heer is? Wilt u erkennen dat u Jezus in alles wilt volgen in uw leven? Dat die bereidheid er is? Die overgave… Alles aan vragen, verdriet, zorgen en voorspoed uit handen durven geven en God gehoorzaam willen zijn?
Wie zo in alle openheid en eerlijkheid voor God durft en wilt staan, mag vervuld worden met de Heilige Geeest. En dat behoeft niet alleen een verstandelijke beslissing te zijn. Je leest in de bijbel dat dit vaak een voelbare uitwerking heeft in een leven. Met recht een ervaring. Dan is de Heilige Geest, is Pinksteren, een feest!
Gepubliceerd in ‘Het Nieuwe Kerkblad’ mei 2008
Hoe je het voelt? Of je het voelt?
Ik geloof en ervaar dat je door de verandering die jezelf aan je eigen ondervindt mag zeggen jij hebt de Heilige Geest ontvangen.
Er is wel een hoofd taak van de Heilige Geest, en dat is: Hij heeft de taak om Jezus te verheerlijken in ons denken, doen en laten.
Hij is ons geweten, Hij is de vreze des Heren, Hij is je Leidsman die je leidt in het dagelijks leven en je behoed van zonde in je leven.
Dan nog maar te zwijgen over Zijn gaven en de vrucht welke bewerkt in je.
Hij geeft ons wat Hij wil. Al mogen we er ook om vragen, wat Jakobus dan weer zegt.
Groetjes Richard.